این سومین مطلبی هست که از طرف خودم مینویسم.
قبلاً هم انتقاداتی از کج فهمی های بعضی ها از دوستی دختر و پسر کردیم!
من بعد از دوستی های پراکنده ای که با دختران داشتم تونستم خیلی چیزها یاد بگیرم
البته توی روابطم هیچ وقت سوء استفاده نبوده ولی خودشون رفتاری کردن که جدایی سرانجامش بود.
حدوده 2هفته دیگه سالگرد دوستیم با *** جشن میگیریم، تو این مدت تونستیم خودمون رو کاملتر کنیم و بیشتر به هم احترام بذاریم.
به نظر من همه باید رابطه ای با جنس مخالف داشته باشن تا بتونن احساسات اون ها رو هم بفهمن، البته بعضی از هموطنامون میگن دوران عقد رو واسه همین گذاشتن ولی باید قبول کنیم شناختن آدم ها خیلی سخت شده و نمیشه فقط به دوران عقد اکتفا کرد.
اگه اسمش رو نمیگم دلایل شخصی دارم لطفاً سوال نفرمایید!!! حتی شما دوست عزیز
همه باید به هم احترام بذارن، با حرف دیگران زندگی نکنید،طرفتون رو جلوی دیگران کوچیک نکنید، توقعات اضافی نداشته باشین و...

روز والنتین یا والنتاین، (روز عشاق و یا روز عشق‌ورزی) عیدی در روز ۱۴ فوریه (۲۵ بهمن‌ماه و بعضی سال‌ها ۲۶ بهمن‌ماه) و در برخی فرهنگ‌ها روز ابراز عشق  است.
این ابراز عشق معمولاً با فرستادن کارت والنتین یا خرید هدایایی مانند گل سرخ انجام می‌شود. سابقهٔ تاریخی روز والنتین به جشنی که به افتخار قدیس والنتین در کلیساهای کاتولیک برگزار می‌شد، باز می‌گردد.
................

من تو را به کسی هدیه می دهم که از من عاشق تر باشد و از من برای تو مهربان تر.
من تو را به کسی هدیه می دهم که صدای تو را از دور، در خشم، در مهربانی،
در دلتنگی، در خستگی، در هزار همهمه ی دنیا، یکه و تنها بشناسد.
من تو را به کسی هدیه می دهم که راز معصومیت گل مریم و تمام سخاوت های
عاشقانه این دل معصوم دریایی را بداند؛ و ترنم دلپذیر هر آهنگ، هر نجوای
کوچک، برایش یک خاطره باشد.
او باید از نگاه سبز تو تشخیص بدهد که امروز هوای دلت آفتابی است؛ یا آن
دلی که من برایش می میرم، سرد و بارانی است.

ای…. ،ای بهانه ی زنده بودنم؛ من تو را به کسی هدیه می دهم که قلبش بعد
از هزار بار دیدن تو، باز هم به دیوانگی و بی پروایی اولین نگاه من بتپد.
همان طور عاشق، همان طور مبهوت و مبهم…
تو را با دنیایی حسرت به او خواهم بخشید؛
ولی آیا او از من عاشق تر و از من برای تو مهربان تر است؟آیا او بیشتر از
من برای تو گریسته است؟؟ نه… هرگز…هرگز
ولی، تو در عین ناباوری، او را برگزیدی…
می دانم… من دیر رسیدم…خیلی دیر…خیلی…
یك بار دیگر بگذار بی ادعا اقرار كنم كه هر روز دلم برایت تنگ می شود.
روزهایی که تو را نمی بینم، به آرزوهای خفته ام می اندیشم، به فاصله بین
من و تو،…
هر روز به خود می گویم کاش شیشه عمر غرورم را شکسته بودم
کاش به تو می گفتم که عاشقانه دوستت دارم تا ابد.