سلام.
همه ی ما یه روزی با یکی از جنس مخالفمون آشنا میشیم
منم یکی مثل همه، البته میدونم شاید درست نباشه تو این سایت از زندگی شخصیم صحبت کنم ولی جای دیگه ای واسم مهم نبود ، بعد از 3سال زحمت واسه این سایت بالاخره این حق رو دارم که 1 بار از خودم  و خودش بگم
توی دوستی ما هیچی مهم نبود بجز حمایت از هم، اولین بار بود که تونستم کسی رو انتخاب کنم که میتونه اخلاق من رو تحمل کنه.
من کسی بودم که هم زمان با چندتا دختر رفت و آمد می کردم ولی از وقتی باهاش آشنا شدم به خاطر اون دوره تمام کارای اضافه رو خط کشیدم و زندگیم رو فقط با اون ادامه دادم و میدم. امیدوارم از باهم بودن هیچ وقت پشیمون نشیم
همیشه تو دوستیها مشکل پیش میاد و برای ما هم پیش اومده ولی هر دفعه من یا اون کوتاه اومدیم تا باهم بودنمون رو خراب نکنیم
آشنایی ما تو دانشگاه انجام شد (خیلی اتفاقی) البته از 2 دانشگاه جدا ولی همیشه با هم
چندروز پیش من یه اشتباه بزرگ انجام دادم که مطمئنم هر دختر دیگه ای بود دیگه حاضر نمیشد باهام حرف بزنه ولی اون حاضر شد من رو ببخشه و اصلاً به روم نیاورد.
همینجا می خوام ازش تشکر کنم و بگم با تمام وجود دوستش دارم و حاضر نیستم با هیچی و هیجکسی عوضش کنم
چند روز دیگه هم میره خارج از کشور (البته زود میاد) ولی دلم واسش تنگ میشه
ما نمیتونیم بیشتر از 1 هفته همدیگرو نبینیم.
. . . . . .
لطفاً شما هم اگه کسی رو دوست دارید حتماً تو نظرات برام بگین،مرسی